آلرژی،دکترهدایت اکبری،Alergias،Allergieë،Alergjia،Allergien،Allergiad،Alergie،Alergije،Алергії،Allergie،אַלערדזשיז،Ailléirgí،Ofnæmi،Alerjiler،Allergier،Allergieën،Allergies،एलर्जी،Allergies،الحساسية،کلینیک آلرژی
مدیریت بیماری های آلرژی

هدف از مدیریت بیماری توسط بیمار این است که بیمار بر بیماری تسلط داشته باشد نه اینکه بیماری بر فرد بیمار به زبان دیگر بیماری در حد امکان کنترل شود بطوری که خواب ورزش وفعالیت عادی زندگی مختل نشود وکیفیت زندگی درحد قابل قبول باشد وکمترین بار هزینه ای بر بیمار تحمیل شود واز عوارض دارویی در حد امکان به حد اقل برسد

نقش پزشک

پزشک با تشخیص صحیح و اشنا کردن بیمار به واقعیت بیماری او در حد قابل فهم هر بیمار که شامل مختصری از چرایی ایجاد (نقش ژنتیک و عملکرد محیط طبیعی واجتماعی بر فرد وبالعکس ان یعنی رفتار بیمار ) چگونگی سیر بیماری وتعریف حمله وچه خواهد شد بعدی وپیش آگهی بیماری در حالات مختلف آینده در بنیان گذاری پایه صحیح ولی واقعی توام با اعتماد کامل طرفینی وظیفه اصلی خود را انجام داده وسپس با ارایه برنامه های مدیریتی (ترجیحا نوشتاری ) در قسمت های مختلف پرهیز وپیشگیری طریق درست مصرف داروهای درمانی ویا داروهای پیشگیری که متناسب با شدت وطول بیماری او باشد هدف را که همان کنترل بیماری است را مشخص می کند

نقش بیمار

بیمار با قبول واقعیت بیماری خود چه از نظر نوع بیماری حساسیت وچه از نظر شدت ومزمن بودن وچه تقبل بار اقتصادی آن وچه تقبل پیگیری های لازم ودر عمل پرهیز وپیشگیری گفته شده ومصرف داروها با احتمال عوارض آن فهمیدن عمیق ماهیت متغیر آسم وآلرژی وارتباط های متعددی که با عوامل گوناگونی دارد ونهایتا با اعتماد به پزشک مسولیت مجری بودن همه برنامه های ارایه شده برای رسیدن به همان هدف که کتنرل بیماری می باشد برعهده می پذیرد .

نقش رابطه پزشک وبیمار

برای رسیدن به کنترل واقعی وکامل بیماری راه درازی در پیش است وبعد از کنترل هم راه درازتری برای حفظ این کنترل که جز به وسیله یک ارتباط خوب وانسانی وتوقع منطقی طرفین قرارداد درمان بر پایه اعتماد وپیوستگی علمی وروز افزون متناسب با واقعیت های مختلف به دست نمی آید

نقش خانواده

در درمان یک بیمار آلرژی به نحوی همه اعضای خانواده درگیر هستند وبایستی به وظایف خود عمل کنند چه از پذیرش واقعیت بیماری یکی از اعضا وبد تر نکردن روحیه یا محیط زندگی (مثلا کشیدن سیگار یا عطر زدن و....) در مورد بیمار کودکان وزنان ومسن ها وافراد ناتوان این نقش پر رنگ تر است