آلرژی،دکترهدایت اکبری،Alergias،Allergieë،Alergjia،Allergien،Allergiad،Alergie،Alergije،Алергії،Allergie،אַלערדזשיז،Ailléirgí،Ofnæmi،Alerjiler،Allergier،Allergieën،Allergies،एलर्जी،Allergies،الحساسية،کلینیک آلرژی

هدف از انجام خدمات تشخیص آلرژی مشخص کردن بود یا نبود آلرژی در بدن بیمار، وهمچنین شناسایی عوامل موثر در ایجاد بیماری(آلرژی ها)می باشد تا بیماران، پیشگیری و پرهیز واقعی تری بر مبنای تست پوستی انجام دهند و همچنین افرادی که لازم است کاندید واکسن درمانی گردند از بین آنها مشخص شوند.

1 2 3 4

جهت اطلاع شما عزیزان نمونه ای از فرم تست پوستی قرار داده شده

انواع تست‌هاي تشخيصي آلرژي

الف) Invitro : روي سرم بيمار انجام مي شود.
ب) Invivo : روي پوست بيمار انجام مي‌شود.


Invitro

تست‌هايي كه روي سرم بيمار انجام مي‌شود نه روي پوست كه شامل: RAST ، اليزا(ELISA) ديسك‌هاي مخصوص و Dipstick مخصوصكه اين روش‌ها درمقايسه با تست روي پوست انسان از ارزش كمتري برخوردار است.
1- Disks : ديسكي حاوي آلرژن كه با سرم بيمار واكنش مي‌دهد.
2- Dipstick : آسان ، ارزان ، سريع و ساده‌ترين، عملي‌ترين روش شناسايي آلرژن نيمه كمي (معمولي) ولي امروزه تمام كمي( شناسايي درجه حساسيت مي تواندغربالگر خوبي باشد) شده است.


Invivo

تست پوستي كه براي اولين بار در سال 1865 ميلادي شروع شده‌است، براي شناسايي آلرژن‌ها سريع، دقيق و ارزان مي‌باشد كه بطور غربال‌گري(اسكرين) و يا تكميلي و در مواردي چالشي يا تحقيقاتي انجام مي‌شود. چندين سياست مختلف براي فراهم نمودن عصاره‌هاي لازم براي انجام تست پوستي اعمال مي‌شود. مي‌توانيم جعبه اي از تست‌هاي فصلي و جعبه اي ديگر از عصاره‌هاي غيرفصلي (دائمي) داشته باشيم و يا اينكه جعبه تست اوليه و ديگري جعبه تست تكميل كننده داشته باشيم.
Initial (Screen) Skin Test:
كه خود 3 نوع دارد:
الف) نوع معمولي كه حدود 10 تا 15 ماده تست مي شوند .
ب) Mid Screen كه 15 تا 20 ماده تست مي شوند.
ج) Full Screen : كه بيشتر از 20 عدد تست مي‌شوند.


انواع تست‌هاي پوستي

1- تست اسكرچ(Scratch): درون قطره‌هاي تست خراش مختصري ايجاد مي‌شود.
Scratch Skin Test : منسوخ شده است زيرا پوست بلند نمي‌شود و آلرژن كافي وارد پوست نمي‌شود


تست پریک

روش انجام پريك:
شبيه اسكرچ (خراش) مي‌باشد ولي چون با نوك سوزن پوست را بلند مي‌كنيم ، سوراخ عميق‌تر و مواد بيشتري به درون پوست نفوذ مي‌كند و نتايج آن قابل تكرار مي‌باشد.اين روش امروزه مرسوم و استاندارد مي‌باشد كه مي‌توان بعد از تميز كردن پوست توسط الكل و خشك شدن آن و سپس مشخص كردن محل‌هاي تست با خودكار- كه حداقل 2 سانتي‌متر ازيكديگر فاصله دارند- قطره‌ها را گذاشته و با پريكر عمل پريك را انجام داد. و يا مي‌توان يك نفر ابتدائاً پريك انجام دهد و فرد ديگري درهمان محل قطره بگذارد. هربار كه عمل پريك انجام مي‌شود لازم به تميز كردن كامل نوك سوزن مي‌باشد تا مواد با يكديگرمخلوط نشود و هم‌چنين سعي شود قطره‌ها به قدري بزرگ نباشند كه جريان پيدا كنند و به سوراخ‌هاي بعدي وارد شوند. تست كنترل‌هاي هيستامين، حداقل 4- 5 سانتي‌متر با بقيه تست‌ها فاصله داشته‌باشند و با يك سوزن مخصوص و در بازو انجام شوند. قبل ازانجام تست پوستي در موردمصرف نكردن آنتي‌هيستامين‌ها براي 48 ساعت و داروهاي اعصاب براي 4 روز سوال شود.درمورد واكنش بيمار به سوزن يا خون نيز سوال شود و درصورتيكه حالت غش و يا اضطراب دارند با بيمار صحبت شود و در وضعيت خوابيده تست انجام شود و تا 5 دقيقه بعداز پايان تست، بيمار هم‌چنان درازكش باشد. درصورتيكه به هيستامين خيلي قوي و سريع جواب دهد و به تست‌هاي معمولي نيز زودتر از 5 دقيقه واكنش دهد و يا واكنش قوي باشد، فرد را به عنوان خيلي حساس شناسايي مي‌كنيم. افرادي كه به كنترل منفي واكنش نشان مي‌دهند به عنوان درموگرافريا پوست خيلي حساس شناسايي مي‌شوند. بهترين مكان براي انجام تست پريك:
الف) بالاي پشت
ب) پايين پشت
ج) بازو
د) ساعد سمت انگشت كوچك
ه) ساعد سمت انگشت بزرگ مي‌باشند و همچنين بدترين مكان نزديك مچ دست مي‌باشد.

SPT : از انواع قديمي‌تر (1865) تست پوستي مي‌باشدكه بهترين ، مفهومي‌ترين ولي كيفي مي‌باشد. معمولي ترين و رايج ترين تست پوستي همان پريك مي باشد كه خود دو نوع دارد
Single Pricker (a كه خود مي تواند Single Point و يا Multiple Point باشد كه يك عصاره را بهتر وارد پوست مي كند.
(b Multiple Pricker يا Multiple Test كه همزمان 6 يا 8 عصاره مختلف آلرژن وارد پوست مي كند. در Multiple Test انجام يكنواخت تر و عميق تر مي باشد. علاوه بر Reproducible بودن از اعتبار Validity بالايي نيز برخوردار مي باشد بطوريكه عملي ترين روش غربالگري (Screening) مي باشد. تست پريك نيازمند به كنترل + يا – مي باشد.
كنترل + يا هيستامين براي تعيين شرايط واكنش دهي پوست فرد انجام مي دهيم كه در صورتيكه داروي خاصي مصرف كرده باشديا ذاتاً پوست سخت جواب دهنده اي داشته باشد شناسايي مي شود. توجه به اختلافات ميلي متري در واكنش هيستامين مي تواند ميزان حساسيت فرد را درجه بندي نمايد . اگر فردي به هيستامين نيز هيچ پاسخي نمي دهد لازم است از تست هاي سرولوژي براي او استفاده شود و تست پوستي انجام نشود. كنترل - استفاده از نرمال سالين يا مواد رقيق كننده ديگر شامل فنول و گليسيرين مي‌باشد كه علاوه بر شناسايي افراد با خصوصيت درموگرافيسم مي‌تواند تاثير مواد گفته شده در ايجاد واكنش هاي پوستي مخصوص به خودشان شناسايي كند.


عوامل موثر بر SPT

1 - غلظت آلرژن‌هاي انتخاب شده كه معمولاً 20/1 يا 10/1 مي‌باشد.
2- نوع آلرژن‌هاي انتخاب شده كه متناسب با جغرافياي خاص است.
3- حجم آلرژن‌هاي وارد شده به بدن (ميزان عمقي كه سوزن وارد مي‌شود).
4- درجه حساسيت فرد بيمار
(ميزان آزادسازي هيستامين ازماست سل و يا بازوفيل) 5- مصرف دارو در روزهاي قبل از انجام تست
6- سن فرد ( زير 3-4 سالگي و بالاي 50-60 سالگي پوست كمتر واكنش مي‌دهد) يا نژاد بيمار
7- ميزان Blocking Ab مثلاً ايمونوتراپي قبلي
8- فاصله قطره‌ها براي پريك از يكديگر حداقل 2 سانتي‌متر باشد.
9- كدام منطقه پوست( به ترتيب بهترين‌ها):
     1) بالاي پشت
     2) پايين پشت
     3) بالاي بازو
     4) اولناي ساعد
     5)راديال ساعد
     6) مچ
10- چه ساعتي در طول شبانه روز انجام دادن تست در ساعات 7 تا 11 شب بيشتر از همين ساعات در صبح واكنش ايجاد مي‌كند.
11- انجام در زمان فصل يا غيرفصل
12- وابسته به Wipe كردن (جلوگيري از آلودگي با آلرژي قبلي ومثبت كاذب و براي هر Stick يك نيدل مصرف كردن تا اين مشكل ايجاد نشود.
13- انجام بعد از تماس شديد يا بدون تماس شديد


توضيحات خاص پريك تست

بيشترين واكنش‌هاي قوي و شديد آلرژي در تست‌هاي پوستي در بين ساعات 7 تا 11 بعدازظهر مي‌باشد بطوريكه تست معمولي 2 برابر صبح واكنش نشان مي‌دهد.
افرادي كه در سنين زير 5 سال و بالاي 60 سال هستند و قبلاً واكسن آلرژي دريافت مي‌كرده‌اند ، واكنش‌هاي كمتري نشان مي‌دهند.اگر فاصله قطره‌ها خيلي نزديك به هم باشند، احتمال واكنش شديد و خطرناك بيشتر مي‌شود.


اينترادرمال

روش انجام تست اينترادرمال:
غلظت مورد استفاده آن 5 برابر رقيق‌تر مي‌باشد.( يعني 1 به 100 ) و هميشه بعد از تست پوستي پريك كه منفي بوده‌است انجام مي‌شود. به كنترل‌هاي مثبت و منفي احتياج دارد. درصورتي كه اين تست در فصل آلرژي انجام شود، بايد مواظب واكنش قوي و شديد باشد زيرا در اين روش ماده تزريقي از قسمت اپيدرم پوست رد شده و وارد قسمت درم مي‌شود و چون آنتي‌ژن بيشتري وارد بدن مي‌شود ، واكنش‌ها قوي‌تر و خطر آنافيلاكسي نيز بيشتر مي‌باشد. بطور معمول 02/0 سي‌سي وارد درم مي‌شود و در زمان انجام قسمتي از سوزن به موازات پوست داخل جلد مي‌شود بطوريكه مي‌توان آن را حس كرد و بعد از تزريق زماني را صبر مي‌كنيم تا مواد خارج نشود و برجستگي عدس مانند حداقل 4 ميلي‌متر ايجاد شود كه انتظار مي‌رود ابتدائاً وسيع‌تر شود (بعد از پايان تزريق) و سپس به تدريج جذب شود و درصورتيكه قرمزي و سفتي ماندگار شد، لازم به مشاوره با پزشك و بستن تورنيكت در بالاي محل انجام اينترادرمال كه همان بازوست مي‌باشد. همچنين بيمار به مراقبت بيشتري احتياج دارد.
I.D (اينترادرمال) براي شناسايي افراد كمتر حساس( تست پوستي پريك منفي) و غلظت 100/1 (ده برابر رقيق‌تر از پريك) و البته درجه اختصاصي بودن(Specificity) بالاتر را دارد ، يعني اگرمنفي باشد قطعاً فرد حساسيت ندارد.


اشكالات I.D


1- نيمه كمي بودن (كمي تر از تست پريك)
2- داشتن Wheal اوليه كه خواندن تست را پيچيده مي‌كند. و اندازه اين ورم اوليه به موادي كه ما وارد پوست مي‌كنيم بستگي دارد. اگر 100/1 ماده وارد پوست كنيم ايجاد 4 تا 5 ميلي متر سفتي صاف اوليه (Bevel) مي‌كند ولي اگر 100/5 سي سي وارد كنيم حدود 8 تا 9 ميلي متر ايجاد مي كند
3- آنتي ژن بيشتر و خطر آنافيلاكسي هم بيشتر است.
4- نيازمند به Prick منفي اوليه.
5- دردناك بودن خودش و مخصوصاً كنترل مثبت آن.
6- در هر تزريق كمي صبر كنيم تا Bevel تبديل به Wheal شود.
7- خواندن سخت تر از پريك – حساب كردن ميانگين كمترين + بيشترين قطر ايجاد شده.


( SET(Skin Endpoint Titration :

از سال 1930 مطرح شد ولي فرم نهايي را در سال 1960 بدست آورد كه بطور سريالي تست پوستي اينترادرمال با غلظت‌هاي مختلف انجام مي‌شود. تستي يكنواخت ، دقيق و كمي مي‌باشد. به موجب ايجاد رويه يكساني براي شناسايي غلظت مناسب براي شروع واكسن مي‌باشد و هم چنين مي‌تواند مقايسه‌اي در كيفيت توليدات شركت‌هاي آلرژن سازي داشته باشد. غلظت‌هاي خريداري شده كه Concentrate يا استاندارد ناميده مي‌شود غلظت 20/1 مي‌باشد ( غلظت انجام تست پوستي پريك نيز 20/1 مي‌باشد) غلظت‌هاي 10/1 اگر با معادل حجم خود ماده رقيق‌كننده اضافه كنيم 20/1 بدست مي‌آيد ولي اشكال كار در ميزان گليسيرين آن مي‌باشد كه از استاندارد خارج شده و نصف مي‌گردد. براي ساختن غلظت‌هاي مختلف 5/1 رقيق مي‌كنيم يعني 1 سي‌سي از ماده قبلي (اولي) و 4 سي‌سي از ماده رقيق كننده BPSS . اولين غلظت 1# (100/1) و بطور سريالي 2# (500/1) ، 3# (2500/1) ، 4# (12500/1) ،5# (62500/1) و 6# (312500/1)مي‌باشد.

تعيين غلظت‌ براي شروع SET

معمولاً از بين 3 غلظت انتهايي (6# ، 5# و 4# ) انتخاب مي‌شود كه مي‌تواند برحسب : 1- تجربه آلرژيست 2- فصل 3- بدحالي بيمار (داشتن آسم شكننده) 4- سابقه واكنش قبلي (ولو در تست پريك) 5- شروع با عصاره چمن‌ها (آلرژن قوي) باشد. در هر تزريق از هر غلظت يك عصاره آلرژن لازم است كه همه حجم‌ها مساوي انتخاب شوند كه هرچند در سرنگ 03/0 سي‌سي مي‌كشيم ولي درون پوست بيمار 02/0 تخليه مي‌كنيم. فاصله بين هر تزريق 10 دقيقه مي‌باشد.
در قرائت تست ، قرمزي ارزشي ندارد (بر خلاف پريك و اينترادرمال) و فقط ورم (Wheal) اندازه‌گيري مي‌شود. آخرين غلظتي كه پاي كاذب تشكيل داد يك غلظت ديگر انجام مي‌دهيم و در مواردي تكرار تست با همان غلظت توصيه مي‌شود.
كنترل مثبت در 3 غلظت و كنترل منفي گليسيرين نيز در 3 غلظت ، ربع ساعت قبل از شروع تست اصلي SET انجام مي‌دهيم.
غلظت H 1# كه همان هيستامين خريداري شده مي‌باشد كه ميزان آن 1000/275 ميلي‌گرم در سي‌سي مي‌باشد. براي ساختن غلظت H 2# مي‌توانيم 2 سي‌سي از غلظت 1 را با 3 سي‌سي از BSS مخلوط كنيم و براي ساختن غلظت H3# ، 1 سي‌سي از غلظت 2# را با 4 سي‌سي از رقيق كننده مخلوط مي‌كنيم كه اين ويال‌هاي رقيق شده هيستامين 4 تا 6 هفته قابل مصرف مي‌باشد.

ساختن غلظت گليسيرين

گليسيرين به عنوان ماده نگهدارنده استفاده مي‌شود. فنول براي از بين بردن باكتري و ويروس‌ها كه نرمال سالين نيز رقيق‌كننده مي‌باشد. در عصاره آلرژني كه خريداري مي‌كنيم حدود %50 گليسيرين دارد كه ما نيز 1 ويال گليسيرين %50 تهيه مي‌كنيم و آن را G 1# مي‌ناميم. غلظت بعدي ، غلظت G 2# ، %10 گليسيرين دارد كه معادل ميزان گليسيريني مي‌باشد كه در اولين غلظت ساخته شده آلرژن‌ها ديده مي‌شود و غلظت نهايي گليسيرين براي تست %2 گليسيرين دارد كه معادل غلظت 2# آلرژن مي‌باشد.
غلظت‌هاي مختلف گليسيرين را مي‌توانيم خريداري كنيم و لازم به آماده كردن نمي‌باشد.
گليسيرين مي‌تواند موجب درد در محل تزريق و حتي قرمزي و حتي سفتي ايجاد كند.
غلظت‌هاي كمتر از %2 آن مشكلي ايجاد نمي‌كند پس نيازمند انجام تست گليسيرين در غلظت‌هاي %10 . %2 آن مي‌باشد . اگر فردي با غلظت %2 گليسيرين واكنش شديدي نشان دهد ، اين فرد نمي‌تواند از تست پوستي استفاده كند و براي او آزمايشات سرولوژي تقاضا مي‌كنيم.
براي ايجاد سرعت و طولاني نشدن اين غلظت‌هاي 6 گانه مي‌توان غلظت‌هاي حد وسط (5# و 4#) با هم و غلظت 3# و 2# نيز با هم انجام دهيم و در مواردي نيز مي‌توان از انجام تست غلظت‌هاي 5# و 3# فاكتور گرفت.

خواندن SET

چنانچه گفته شد اگر تست هيستامين منفي بود و يا تست گليسيرين واكنش شديد ايجاد كرد بهتر است از انجام SET منصرف شويم. اگر با غلظت 1# آلرژن واكنشي معادل گليسيرين %10 (G 1#) ايجاد كرده‌بود اين تست كلاً منفي حساب مي‌شود كه مي‌توان تقاضاي آزمايشات سرولوژيك كرد يا به فرد بگوييم اصلاً آلرژي ندارد.

SET چه موقع مثبت است؟

اگر Wheal ايجاد شده كه همان سفتي با مرزي غير صاف و قرمز و همراه با خارش ايجاد كرده‌بود ( كه آن Bevel سفتي كوچولوي صاف و رنگ پريده اول تست است ) 2 ميلي‌متر بيشتر از Bevel باشد SET مثبت حساب مي‌شود.
بعد از اينكه تست مثبت SET شناسايي شد با يك غلظت سنگين‌تر هم تست را ادامه مي‌دهيم.
معمولاً انجام سفتي 6 تا 7 ميلي‌متر مثبت حساب مي‌شود.

شناسايي غلظت End Point

غلظتي End Point شناخته مي‌شود كه 2 ميلي‌متر از غلظت سبك‌تر ماقبل خود كه منفي حساب مي‌شود بيشتر سفتي ايجاد كرده‌باشد و هم چنين 2 ميلي‌متر از غلظت سنگين‌تري كه ادامه تست بود كمتر واكنش ايجاد كرده‌باشد. غلظت End Point نقطه عطف مي‌باشد يعني اولين غلظتي كه مثبت تلقي مي‌شود. به عنوان مثال اگر سفتي‌هاي ايجاد شده در 3 غلظت متوالي 5 ، 7 و 9 ميلي‌متر باشد غلظتي كه 7 ميلي‌متر سفتي ايجاد كرده‌است End Point مي‌ناميم كه اين تست مثبت بوده است ولي غلظتي كه 5 ميلي‌متر سفتي ايجاد كرده ، آخرين غلظت منفي مي‌باشد و آن غلظتي كه 9 ميلي‌متر سفتي ايجاد كرده‌است صرفاً براي قطعي‌تر شدن جواب (Confirm) و شناسايي End Point مي‌باشد. همه مراحل همراه با ساعت و ميزان واكنش يادداشت شود و براي بيمار نيز توضيح داده شود. قطعاً غلظت‌هاي بالاتر و پايين‌تر از End Point بايستي انجام شده‌باشد. بعد از شناسايي End Point براي يك آلرژن خاص ديگر نيازي به تزريق غليظ‌تر همان آلرژن نمي‌باشد. محل انجام SET مثل اينترادرمال معمولي بالاي بازو مي‌باشد تا در صورت ايجاد واكنش شديد بتوانيم تورنيكت ببنديم.

چند پديده عجيب در SET


1- پديده Flash :كه اولين غلظتي كه مثبت مي‌شود خيلي شديد مي‌باشد. در صورت مشاهده اين پديده تست را متوقف نموده و يك هفته بعد تكرار مي‌كنيم. پديده Flash غلظت واقعي End Point نمي‌باشد و پزشك گمراه نشود زيرا غلظت واقعي End Point غليظ‌تر خواهد بود. علت پديده Flash را غذاي خورده شده در همان روز مي‌دانند واين يك نوع Concomitant Food Allergy مي‌باشد.
2- پديده Plateau : كه ايجاد سفتي‌هاي مساوي در غلظت‌هاي مختلف كه معمولاً غليظ‌ترين كه شرايط End Point را داشته باشد قبول مي‌كنيم. مثال:
1# 2# 3# 4# 5# 6#
9 7 7 7 5 5 در اين مثال غلظت 2# به عنوان End Point حساب مي‌شود.
3- پديده شيشه ساعت: در اوايل غلظت‌هاي 10# يا 20# كه خيلي خيلي كم آلرژن داشت شروع مي‌كردند متوجه يك Flash در غلظت بي‌نهايت پايين مي‌شدند كه با افزايش غلظت سفتي ديده نمي‌شد تا به غلظت‌هاي معمولي 6 به بعد مي‌رسيدند كه امروزه نه كسي انجام مي‌دهد و نه ديده مي‌شود.

توضيحات خاص SET


1- اگر غلظت 1# به عنوان End Point حساب شد ، طبيعي مي‌باشد و نيازمند تزريق غلظت خريداري شده يا Concentrate يا 0# نمي‌باشد و غلظت‌هاي Concentrate تزريقش ممنوع مي‌باشد.
2- درصورتيكه غلظت 6# End Point حساب مي‌شود ، مي‌توان از غلظت 7 نيز استفاده كرد تا تعريف End Point اجرايي شود.
3- غلظت‌هاي 1# و 2# مي‌تواند حدود 3 ماه دوام داشته‌ و قابل مصرف باشد ولي غلظت‌هاي 5 و 6 لازم است هر 6 هفته نو شود.

PRIST (Paper Radio Immune Sorbent Test)

قديمي‌ترين و اولين تست سرولوژي مي‌باشد كه براي آلرژي ابداع شده كه همان اندازه‌گيري ميزان IgE total مي‌باشد و به عنوان جد ونيا ديگر تست‌هاي جديد و پيشرفته آلرژي تلقي مي‌گردد. هرچند كه به علت محدوديت‌هايي كه دارد تست روتين در آلرژي نمي‌باشد و نمي‌توان به عنوان تست اسكرين استفاده كرد ولي در جايگاه خود مورد قبول و نياز مي‌باشد. مواردي كه بدون حضورآلرژي فرد IgE بالايي دارد مثل آلودگي و انگل‌ها موجب اين محدويت شده‌است.
اما در افرادي كه تاريخچه Typic آلرژي دارند و از طرفي به علت تغيير شرايط بهداشتي جامعه ة عفونت انگلي كمتر شده‌ و فرد نيز هيچ نوع علائم باليني بيماري‌هاي انگلي ندارد ، مي‌تواند كمك كننده باشد و حتي اين افراد لازم است كه ما به ميزان هاي بالاتر آن ارزش قائل شويم.
-)براي پزشكاني كه دسترسي به تست SPT و يا Rast ندارند ، مي‌توانند كمك كننده باشد و هم‌چنين مي‌تواند دليلي براي ارجاع به مراكز فوق تخصصي آلرژي باشد.
-) مطالعه ميزان IgE total قبل از فصل آلرژي و بعد از فصل آلرژي دليل بر دخالت و اهميت بر آلرژي مي‌باشد.
-) مطالعه ميزان IgE total قبل از فصل آلرژي و بعد از فصل آلرژي دليل بر دخالت و اهميت بر آلرژي مي‌باشد.
-) بعد از انجام تست پوستي ، اگر تست پوستي منفي و IgE total نيز بالا نباشد مي‌تواند براي رد كردن آلرژي و يا حداقل براي قانع كردن بيمار كه واكسن‌درماني براي او وجود ندارد كمك مي‌كند و از طرفي براي افرادي كه تست پوستي مثبتي دارند ، افزايش اطمينان بيمار براي شروع واكسن‌درماني و معياري در كنار ديگر معيار‌ها براي شروع واكسن توسط پزشك مي‌باشد.
-) بعد از تست پوستي منفي ميزان بالاي IgE مي‌تواند براي تكرار تست پوستي با عصاره‌هاي آلرژن ديگر و يا تصميم براي انجام اينترادرمال همراه با ارزيابي تاريخچه باشد.
زيرا تست هاي پوستي پريك و اينترادرمال محدوديت تعداد آلرژن دارد و براي تست RAST امروزه محدوديت شديدتري وجود دارد و حال اگر IgE total بالا نبود و تست‌هاي ديگر گفته شده ( با محدوديت هايي كه دارند منفي بودند) رد كردن آلرژي قطعي‌تر مي‌باشد و History بيمار توجيه ديگري را مي‌طلبد. به زبان ديگر تست‌هاي گفته شده (RAST و SPT ) كه Specificity بالايي دارند ولي از Sensitivity پايين‌تري برخوردار هستند. مي‌توان براي جبران كاهش Sensitivity به ميزان بالاي IgE تكيه كرد. محدوديت ديگر تست‌هاي پوستي اين مي‌باشد كه در مورد آلرژي‌هاي غذايي مثبت كاذب و منفي كاذب بالايي دارند و اين نقيصه نيز مي‌توان به ميزان IgE توجه كرد.
-) محدوديت بسيار شديد براي تست‌هاي آلرژي دارويي داريم بطوريكه جز چند مورد تست پوستي و يا تست سرولوژي مناسبي براي داروها نداريم. تست‌هاي Invitro و سرولوژي كه امروزه استفاده مي‌شوندمعمولاً برخي از آئروآلرژن‌ها و زنبور استفاده مي‌شود و حتي براي آلرژي‌هاي غذايي ابداع نشده‌است .
-) براي تشخيص قطعي بيماري ‌هاي ABPA ، NAERS ، Hyper IgE ضروري مي‌باشد.

RAST (Radio Allergo Sorbent Test)

شناسايي IgE اختصاصي يك آلرژن خاص مي‌باشد كه به طريقه ساندويچ انجام مي‌شود. هرچند درجه اختصاصيت بالايي دارد ولي درجه حساسيت پاييني دارد. آزمايشگاه خاصي را مي‌طلبد (پرسنل ، دستگاه مخصوص و كلاً گران مي‌باشد.)


ELISA :

اگر در RAST به جاي Radioactivity از آنزيم استفاده كنيم ، آن را ELISA گويند. فعال كننده آنزيم مي‌تواند به 3 فرم مورد استفاده قرار گيرد.
Colorimetric
Fluorometric
Chemo luminescent
تست‌هاي ELISA ارزان‌تر از RAST است.
ساده‌ترين فرم آن همان Dip Stick كه كيت‌هايي مخصوص براي هر منطقه جغرافياي طراحي مي‌كنند و مي‌توان در لوله آزمايشگاه روي سرم بيمار ، آلرژن اختصاصي را شناسايي كرد.


BHRT (Basophile Histamine Releasing Test

ميزان آزادسازي هيستامين بعد از چالش يا تحريك سلول‌هاي بازوفيل را نشان مي‌دهد. اين تست هرچند كه هر نوع Hyper Sensitivity را كه در آن آزادسازي آمين‌هاي فعال مثل هيستامين نشان مي‌دهد و مي‌تواند با آلرژن اختصاصي بازوفيل را تحريك كرد ولي نتيجه تست اختصاصي تلقي نمي‌شود. اين واكنش ربطي به واكنش‌هاي كلاسيك نوع 1 تا 4 آلرژي ندراد و حتي ربطي به ميزان IgE total و يا تست پوستي پريك يا تست‌هاي پوستي سرولوژي (ELISA و RAST ) هم ندارد. BHRT علاوه بر واكنش‌هاي ايمونولوژيك واكنش‌هاي Non- Immunologic ، Hyper Sensitivity را مشخص مي‌كند.
جالب است كه بدانيم برخي از آلرژي‌هاي غذايي غير وابسته به IgE با اين روش قابل بررسي است كه بطور مثال آلرژي غذايي به توت فرنگي و گوجه فرنگي ، شكلات و شراب و گوشت قرمز مي‌باشد.